رهایی ویلیام وایت لژیون یکم

پیام
من آب میآورم
تو آنقدر بنوش که سیراب شوی
اما نه زیر آب
من بلندم
به بلندای قله هایی که نتوان تسخیر نمود
اما تو بر بام من، مسلح بیا، تا عظمت را ببینی
من میرویانم
آنقدر که زمین و آسمان را شب و ظلمت فرا گیرد
اما تو از میان سبزه ها، نور را بیاب
و بر بال آن بنشین و به سوی من پرواز کن
تا انچه به باورت نمیگنجد، ببینی
تو میتوانی همۀ آنچه که هست با نیروی عقل خویش
تبدیل به بهترین کنی
و به سوی نقطهای بیایی که آغاز نمودی!