در زمان بيماري ها، بايد از خداي مان تشكر كنيم.

معمولا انسان ها داراي ظرفيت كمي براي استهلاك كلي كارمايي كه بوجود آورده اند، مي باشند، به همين خاطر، مادر الهي فرد مطابق با طرح و برنامه بينگ يا رب فرد در دادگاه الهي، مذاكره مي كند و از قانون درخواست مي كند كه كارماي موجود را به صورت تكه تكه و در بازه هاي زماني مختلف به فرد بدهد تا شخص بتواند كارماي خود را مستهلك كند. معمولا در اين ميان، مادر الهي از قانون رحمت خداوند بهره مي گيرد، نه از عدل الهي.

برخي بيماري ها به سراغ ما مي آيند تا باري از دوش كارماي ما بردارند. باري كه ما به خاطر غفلت و نا آگاهي مان، روز به روز بر ميزان آن مي افزاييم. غافل از اينكه همين بار، در آينده نزديك يا دور، به صورت انواع مختلفي از رنج ها و بيماري ها و مشكلات مختلف به سراغ خودمان مي آيد. پس انساني كه عاقل و بيدار است، در زمان بيماري ها و مشكلات، بايد شكر گذار خداي خود باشد و از خداوند به خاطر توجه و عنايتي كه به او نموده، سپاسگزاري و تشكر كند.

هر موقع ديديد، بيماري يا مشكلي به سراغ تان آمد، از رب خودتان تشكر كنيد. از او به خاطر عنايتي كه در حق شما كرده، تشكر كنيد. با اميد و توكل بر خداي خود، كارماي تان را در زمان بيماري ها و مشكلات مستهلك كنيد. هرچقدر رنج بيشتري را تحمل كنيد، ظرفيت براي درك عشق بيشتر، در شما پديد خواهد آمد. رنجي كه از طرف بينگ تان مي آيد، ظرفيت دروني شما را توسعه مي بخشد تا پذيراي عشق بيشتري باشيد. اگر پذيراي رنج نباشيد، ظرفيت عشق را از دست خواهيد داد.