(انسان اهلی یا وحشی)

بعضیها در ظاهر خلق و خوی خوبی دارند، فقط به این دلیل که کسی به جهنم درونشان پی نبرد. ولی بر عکس انسانهای اهلی ممکن است ظاهر خیلی سفت و سختی داشته باشند، آنها رفتار سفت و محکمی دارند به این دلیل که کسی به بهشت درونشان آسیبی نرساند و این دو کاملاً متفاوت است. این باعث میشود ما از این معدود انسانها خوشمان نیاید و فردی که در اول از او خوشمان نیامده، خیلی خیلی وضعیت بهتری داشته و انسان متعادلتری است و در اعمالی که انجام میدهد ثابت قدمتر، و نشانه آن نیز خیلی ساده است.مثال همان گفتهای که "دو صد گفته چو نیم کردار نیست" باید دید که درونش چیست. اگر من بخواهم بفهم که آدم اهلی هستم یا وحشی باید ببینم آیا تولید، زایش و خلق دارم یا ندارم. یا فقط سخن میگویم و فضاسازی میکنم، باید دید چقدر تولید دارم. زمانی که شما میخواهید ببینید یک درخت سیب، خوب است یا بد، فقط کافی است به میوههای آن نگاه کنید اگر سیبهای خوبی داشت میفهمید که درخت سیب خوبی است، نیازی نیست با کسی بحث کنید زیرا از روی میوه میفهمید که درخت خوبی است. وقتی انسان به زایش و تولید خود نگاه کند میتواند خیلی مسائل را در درون خود پیدا کند.

برگرفته از سی دی "خوی وحشی"-استاد امین دژاکام

موضوعات مرتبط: دستورجلسات هفتگی ، آموزشهای جهانبینی