افطاری در لژیون یکم

این دهان بستی دهانی باز شد تا خورنده ی لقمه های راز شد

لب فروبند از طعام و از شراب سوی خوان آسمانی کن شتاب

گر تو این انبان ز نان خالی کنی پر ز گوهرهای اجلالی کنی

طفل جان از شیر شیطان باز کن بعد از آنش با ملک انباز کن

چند خوردی چرب و شیرین از طعام امتحان کن چند روزی در صیام

چند شب ها خواب را گشتی اسیر یک شبی بیدار شو دولت بگیر

مثنوی معنوی - مولوی